بررسی و شناخت هنر معماری و شهرسازی دوره زندیه مستلزم شناخت شیوه و سبک معماری رایج آن دوران است. شهر شیراز با موقعیت محلی خاص خود به سرعت رشد کرد و در زمان حکومت خان زند در اوج ساخت و ساز بود. این شهر همواره گسترش یافت و باغها و قنات های متعدد، کاروانسراها و کاخها و استحکامات در آن ساخته شد. «پدیدارشناسی» به معنای مطالعه و توصیف پدیده ها از هر طیف با در نظر گرفتن نحوه بُروز آنها قبل از هرگونه ارزیابی، تفسیر یا قضاوت ارزشی است. این ساختار معنایی با افزودن وجود به زمان و مکان بدست می آید؛ که «تجربه زندگی» نامیده می شود. اساس پدیدارشناسی بر اساس مطالعه تجربه زیسته یا جهان زندگی است. طبق جست و جو و تحقیقات انجام شده، تاکنون از روش پدیدارشناسی در حوزه گرافیک، پژوهشی انجام نگرفته است و از این جهت که معماری نزدیک ترین وجه اشتراکات با گرافیک محیطی را داراست، به بخشی از منابع این رشته استناد می شود. در این پژوهش سعی بر آن است که در گام اول با روش پدیدارشناسی به مطالعه میدانی در فضای تاریخی گردشگری زندیه شیراز پرداخته شود و در گام دوم نتایجی از پدیدار های دریافتی، در آن فضا دریافت و استنتاج گردد. بنابراین هدف از این پژوهش بررسی لایه های حسی در فضای تاریخی گردشگری زندیه با روش پدیدارشناسی است. تجزیه و تحلیل داده های حاصل از مصاحبه بر اساس الگوی «ون منن" از مروجان پدیدارشناسی هرمنوتیک شکل گرفت و نتایج نشان داد که مجموعه حواس پنجگانه تأثیر بسیاری در ادراک مخاطب نسبت به محیط پیرامون دارد که حاصل آن ادراک، به تجربه زیسته عمیق وی در محیط می انجامد. کلیدواژه ها: زندیه، پدیدارشناسی، معماری، گرافیک محیطی، حواس.

زندیه پدیدارشناسی معماری گرافیک محیطی حواس