پژوهش حاضر با هدف تبیین دگرگونی معیارهای ارزش گذاری حرفه ای طراحان گرافیک تبلیغاتی در عصر هوش مصنوعی مولد انجام شده است. مسئله اصلی آن است که با گسترش سامانه های تولید تصویر، بخش هایی از مهارت های اجرایی و نرم افزاری طراحی به سطحی قابل انجام توسط ماشین منتقل شده و در نتیجه، ارزش حرفه ای طراح از توان تولید فرم بصری به توان خلق ارزش افزوده خلاق، راهبردی و نمادین جابه جا شده است. چارچوب نظری پژوهش بر رویکرد اقتصاد خلاق استوار است؛ رویکردی که خلاقیت، دانش، مالکیت فکری و سرمایه نمادین را منشأ اصلی ارزش در صنایع خلاق می داند. روش پژوهش کیفی، توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی نظام مند است. منابع بر اساس چهار خوشه نظری شامل اقتصاد خلاق، نظریه طراحی، برند و هوش مصنوعی مولد انتخاب و با روش تحلیل مفهومی کدگذاری شده اند. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی مولد، فعالیت های تکرارشونده و اجرایی طراحی را کم ارزش تر می کند، اما هم زمان نقش های سطح بالاتری چون کارگردانی خلاق، مدیریت معنا، داوری بصری، روایت سازی برند و حفاظت از هویت بصری را برجسته تر می سازد. بر این اساس، مدل مفهومی مقاله جایگاه نوین طراح را در سه نقش اصلی «کارگردان خلاق»، «مدیر معنا» و «سرمایه فکری برند» تبیین می کند. نتیجه پژوهش نشان می دهد آینده طراحی گرافیک تبلیغاتی نه در رقابت مستقیم انسان با ماشین برای تولید تصویر بیشتر، بلکه در ایفای نقش های سه گانۀ «کارگردان خلاق»، «مدیر معنا» و «سرمایۀ فکری برند» و در توانایی طراح برای تبدیل خروجی های الگوریتمی به ارزش نمادین، تمایز برند و تجربۀ ارتباطی معنادار نهفته است.

اقتصاد خلاق هوش مصنوعی مولد طراحی گرافیک هویت بصری برند